„Traktat między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 1991 r. oraz ponowne powołanie do życia Uniwersytetu Europejskiego Viadrina kilka tygodni później symbolizują wspólną wizję: trwałego wzmacniania polsko-niemieckiego dialogu w zjednoczonej Europie oraz współpracy ponad granicami".
Oświadczenie Prezydenta Uniwersytetu Europejskiego Viadrina
Podpisanie 17 czerwca 1991 roku polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy stworzyło historyczny fundament dla współpracy między Niemcami a Polską. Zaledwie kilka tygodni później, 15 lipca 1991 roku, ponownie powołano do życia Uniwersytet Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Ta bliskość czasowa ma wymiar symboliczny — odzwierciedla polityczne i społeczne otwarcie, które po zakończeniu zimnej wojny stworzyło nowe perspektywy dla relacji polsko-niemieckich.
Idea uniwersytetu na polsko-niemieckim pograniczu była od początku ściśle związana z duchem tego traktatu. Jak podkreślił senat założycielski w memorandum dotyczącym ponownego utworzenia Viadriny, należało wykorzystać „niepowtarzalną możliwość zbudowania uniwersytetu na granicy Polski i Niemiec wokół rdzenia opartego na polsko-niemieckiej współpracy akademickiej oraz nadania mu jednocześnie międzynarodowego charakteru".
Utworzenie Collegium Polonicum w Słubicach było konkretną realizacją tej idei — jako wspólnej przestrzeni akademickiej, w której studenci, naukowcy i wykładowcy z obu krajów spotykają się i mogą współpracować.
Od ponad trzech dekad Viadrina jest przykładem codziennej, żywej współpracy europejskiej. Świadczą o tym również partnerstwa w ramach sojuszu ERUA oraz projektu DOING DEMOCRACY realizowanego wspólnie z Uniwersytetem SWPS, a także wieloletnia, owocna współpraca z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Dziś szczególnie wyraźnie widać, jak ważne są takie miejsca dialogu i wzajemnego zrozumienia.
Uniwersytet Europejski Viadrina postrzega traktat o dobrym sąsiedztwie nie tylko jako historyczny punkt odniesienia, lecz także jako zobowiązanie do wspólnego i aktywnego kształtowania najważniejszych wyzwań współczesności i przyszłości w polsko-niemieckim dialogu – w badaniach naukowych, dydaktyce oraz w społecznej wymianie ponad granicami.
Przetłumaczono przy pomocy DeepL i zredagowano